دلم میخواد حرف بزنم! خیلی زیاد! شاید همشون حرف حساب نباشه واسه همین باید کسی و پیدا کنم که بتونه من و واسه پرت و پلا گفتنم ساده ببخشه! کسی که بخواد بشنوه بخواد وقت بزاره بخواد  کمک کنه و مهم تر از همه بتونه کمکم کنه!!!! خدا رو شکر تنها نیستم ۱خونواده ی خیلی خوب دارم! ولی وقتشون اونقدر نیست که بتونن همه ی حرفام رو بشنون گاهی هم نمیتونن پرت و پلا گفتنم رو تحمل کنن!!! دوستای زیادی دارم که وقتش رو دارن ولی زیاد تمایل ندارن که خودشون رو درگیر کنن!!! یکیشون هم هست که میخواد کمک کنه ولی نمی تونه قبلا حرفام رو توی دفترم می نوشتم و خودم به خودم کمک میکردم ولی الان به جایی رسیده که خودم نمیتونم از پسش بر بیام!!! بیشتر اوقات خودم رو میزنم به کوچه ی علی چپ و میگم درست میشه ولی نمیشه! به قول حافظ :

آخر ز چه گویم (( هست از خود خبرم))؟ - چون نیست!

وز بهر چه گویم ((نیست با او نظرم))؟ - چون هست!

تند تند لباس پوشیدم از خونه زدم بیرون! ۱نیگاه به ساعت انداختم دیدم دیرم شده باید دربست بگیرم! اولی قیافش خیلی خطرناک بود ، دومی بدتر! سومی ۱ آقای پیر بود که گفت کجا میخوای بری بابا! منم خوشحال سوار شدم! ولی بعد از چند دقیقه دیدم ای دل غافل آقاه ماکسیمم سرعتش ۶۰km/h !!!!! خولاصه چشمتون روز بد نبینه آخرهای مسیر پیاده شدم گفتم با تاکسی برم زودتر میرسم! دقیقا پام رو گذاشتم بیرون چند قدم برداشتم (دقیقا جلوی نگار خانه خیابانی شهربانی)۱کی از این بچه گداها گوشه ی مانتوم رو محکم چسبید، بهش میگفتم ولم کن محکم تر میچسبید ۱هو چشمم خورد به پلاستیک پولی که دستش بود، تو دلم گفتم عمرا به تو  من پول بدم!! خلاصه اینقدر تابلو بود که ۱خانوم آقا اومدن این بچه ی سمج رو ازم جدا کردن! راستش رو بخوای یکم ازش ترسیده بودم! ۱جور خیلی خاصی بود! مانتوم رو محکم چسبیده بود ، تو نگاش ۱ جورایی معصومیتی بود که با حرص و خباثت قاطی شده بود! جالبیش اینجا بود که هیچ حرفی هم نمی زد!!! ۵امین ترم از دانشگاه هم با سرعت به آخراش رسیده!! عجب سرعت سرسام آوری داره زندگی!!!

وقتی لحظه لحظه ها خاطرست! وقتی تو هر نفس اشتیاق داره شدید تر میشه! دیشب ۱ شب جالب ترسناک و پر هیجان بود! ۱ زلزله ی ۴.۹ ریشتری خونه ی ما رو تکون داد! من و خواهرم که چشمامونو وا کردیم دیدم همه چیز داره به طرز خیلی وحشتناکی میلرزه! اون لحظه مطمئن بودم که سقف اتاق می آد پایین!خواهرم بهم گفت شمارش معکوس رو شروع کن!کاملا منتظر بودیم بمیریم! که بابام اومد داد زد بیاین بیرون! ما هم بدو بدو اومدیم بیرون! برق هم قطع شد! ولی چون شب مهتاب بود حیاط روشن بود! ۱عالم سر و صدا توی فضا بود! همه همسایه ها بیدار بودن! ۱عالم ماشین می رفت و می اومد! خلاصه انگار نه انگار ساعت ۳شب! همه بیخواب بودیم! همگی به یاد زلزله ی بم افتادیم و کلی وحشت کردیم! من ۱لحظه رفتم توی خونه که موبایلم رو ور دارم، حس کردم جناب عزرائیل داره بدو بدو میکنه دنبالم!جدی جدی باورم شده بود که قراره بمیرم!دیشب واقعا حس کردم دوس ندارم بمیرم! فهمیدم چقدر خوشحالم که زنده ام! راستی ۸تا نظر برای پست ۸.۸.۸۸ گذاشتن! امروز ۱۳ آبان! یادش بخیر مدرسه که بودیم خوشحال میشدیم چون بهمون جایزه میدادن!  گاهی هم می بردنمون راهپیمایی! مرگ بر آمریکا و آتیش زدن پرچم آمریکا چه شور و حالی داشت! واسه ما تفریح بود! ولی الان به نظرم کار احمقانه ای! اینکه پرچم ۱ ملت و آتیش بزنیم و  محکوم به مرگش کنیم خیلی غیر اخلاقی! این طرز رفتار مال آدمهای خیلی عقب افتادست ، میشه ۱ جوره دیگه هم گفت

دیروز ۱ عالمه ۸ بود یادمه سال ۷۹ تلویزون ۱ سریالی بود که توش خانوم و آقاهه تاریخ عقدشون ۷.۷.۷۷ بود! وقتی دیدم کلی ذوق کردم! به مامانم گفتم ۸.۸.۸۸ دخترت عروس میشه! دیروز ۸.۸.۸۸ نه مامانم بود و نه دخترش عروس شده بود!!!! ولی روز خوبی بود! رفتیم اردو با دوستان! خیلی باحال بود! قرار بود ساعت ۴ مینی بوس بیاد! ساعت ۶شد هر چی میزنگیدیم جواب نمیداد! تاریک شده بود! همه ماشین ها داشتن میرفتن!داشتیم از ترس میمردیم!وسایل و ورداشتیم راه افتادیم! در کمال ناباوری مینی بوس اومد!! بعدشم اومدم خونه حاضر شدم رفتم تولد! به به! بزن و برقص! زندگی کاش همیشه اینقدر شیرین میشد! خدایا بازم شکرت!

حس می کنم پیاله ی عمرم داره لحظه لحظه پر تر میشه! شنیدین میگن بعد از ۲۰ سالگی آدم ها می افتن توی سراشیبی عمر! عمر ما هم طبق ۱ سری فرمول ریاضی فلسفی و منطقی شتاب متغییر داره! الان من تو ۱قسمتی از زندگی هستم که همه چیز داره با سرعت بیشتری میگذره! این رو دارم لمس میکنم! پس چرا بگذارم بیهوده بگذره!؟ جدیدا ساعت ۸.۵ صبح اگه کارم نداشته باشم خودم و به زحمت از تختم میکنم ، حس میکنم اگه بخوابم خیانت کردم به خودم! نمی خوام بایستم و پر شدن پیاله ام رو تماشا کنم! می خوام شتاب خودم رو با شتاب زندگیم تنظیم کنم! پیش به سوی ۱ زندگی پر بار! به قول حافظ :

به هرزه ،بی می و معشوق عمر می گذرد          بطالتم بس! از امروز کار خواهم کرد

به یاد چشم تو خود را خراب خواهم داشت         بنای عهد قدیم استوار خواهم کرد!

به آرامی شروع به مردن میکنی

اگر سفر نکنی ،

اگر کتابی نخوانی ،

اگر به اصوات زندگی گوش ندهی ،

اگر از خودت قدردانی نکنی

به آرامی شروع به مردن میکنی!

زمانی که خود باوری را در خودت بکشی ،

وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند،

به آرامی آغاز به مردن میکنی!

اگر برده ی عادت خود شوی،

اگر همیشه از یک راه تکراری بروی،

اگر روز مرگی را تغییر ندهی،

اگر رنگهای متفاوت به تن نکنی،

یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی،

تو به آرامی آغاز به مردن میکنی!

اگر از شور و حرارت،

ار احساسات سرکش،

و از چیزهایی که چشمانت رابه درخشش وا میداردند

و ضربان قلبت را تندتر میکنند

دوری کنی،

تو به آرامی شروع به مردن میکنی!

اگر هنگامی که با شغلت ، یا عشقت شاد نیستی ، آن را عوض نکنی ،

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی ،

اگر ورای رویاها نروی

اگر به خودت اجازه ندهی

که حداقل یک بار در تمام زندگی ات

ورای مصلحت اندیشی بروی!...

امروز زندگی را آغاز کن

امروز مخاطره کن

امروز کاری کن

نگذار که به آرامی بمیری

شادی را فراموش نکن!